بهترین خبر روز

در

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
لطفا یک افزونه تاریخ نصب کنید.

آنر 20 در برابر نسل قبل + خبر جدید

دسته بندی : فناوری تاریخ : جمعه 24 می 2019


آنر که زیربرند گروه هواوی محسوب می‌شود، عهده‌دار در دست گرفتن بخشی از بازار است که به گوشی‌های اقتصادی با ارزش خرید بالا تمایل دارند؛ اما این وظیفه باعث نشده است که این شرکت تمایلی به رقابت با گوشی‌های پرچم‌دار نداشته باشد. جدیدترین محصول آنر با نام آنر ۲۰ با داشتن پردازنده‌ای پرچم‌دار و دوربین چهارگانه و البته قیمت ۵۰۰ یورویی تلاشی برای رقابت در عرصه‌ی گوشی‌های پرچم‌دار به حساب می‌آید.

آنر سال گذشته نیز آنر ۱۰ را با هدفی مشابه معرفی کرد؛ اما محصول جدید به جهت برخورداری از پیشرفت‌های چشم‌گیر بیش‌ازپیش در قامت یک پرچم‌دار ظاهر شده است. در ادامه تفاوت‌های آنر ۲۰ و آنر ۱۰ را بررسی می‌کنیم.

طراحی و نمایشگر

مقاله‌های مرتبط:

  • آنر 20 پرو و آنر 20 چه تفاوت‌هایی دارند
  • آنر 20 دربرابر نسل قبل

آنر ۲۰ در قیاس با آنر ۱۰ از طراحی کاملا متفاوتی برخوردار است. بریدگی نمایشگر آنر ۲۰ به سبک پرچمدارهای سامسونگ تا حد یک حفره کوچک شده است؛ درحالی‌که ناچ موجود در آنر ۱۰ در ابعاد ناچ گوشی گوگل پیکسل ۳ ایکس ال یا شیائومی می ۸ لایت است. تفاوت بارز دیگر که در قسمت جلوی دو دستگاه به چشم می‌خورد دکمه‌ی فیزیکی هوم است. این دکمه که در آنر ۱۰ وظیفه تشخیص اثر انگشت را نیز داشت، در آنر ۲۰ به کلی حذف شده و حسگر اثر انگشت به کنار دستگاه منتقل شده است.

آنر 10

هواوی آنر ۱۰

پشت دو دستگاه نیز کاملا از هم متفاوت است. آنر ۱۰ از دو دوربین با چینش افقی بهره می‌برد؛ اما تعداد دوربین‌ها در آنر ۲۰ به چهار دوربین افزایش یافته است که جز یک مورد به‌صورت عمودی چیده شده‌اند.

نمایشگر مورد استفاده در آنر ۱۰ اندازه‌ای برابر با ۵.۸۴ اینچ داشت که این اندازه در آنر ۲۰ به ۶.۲۶ اینچ افزایش یافته است. به‌علاوه، نسبت صفحه‌نمایش به بدنه در نسخه‌ی جدید به‌دلیل استفاده از حفره در نمایشگر از ۷۹.۹ درصد در نسل پیشین به ۸۴.۲ درصد رسیده است.

مقاله‌های مرتبط:

  • آنر 20 و آنر 20 پرو با تمرکز بر دوربین و تراشه کرین 980 معرفی شدند
  • کسب نمره ۱۱۱ آنر ۲۰ پرو از مؤسسه DxOMark

پردازنده

باتوجه‌به اینکه آنر ۱۰ و آنر ۲۰ هر دو با هدف حضور در رقابت گوشی‌های پرچم‌دار معرفی شده‌اند، هر دو محصول از پردازنده‌ی پرچم‌دار زمانه‌ی خود بهره می‌برند. پردازنده‌ی پرچم‌دار هواوی در سال ۲۰۱۸ کرین ۹۷۰ بود که در آنر ۱۰ شاهد استفاده از آن بودیم و امسال پردازنده‌ی آنر ۲۰ به کرین ۹۸۰ ارتقا یافته است.

دوربین

بزرگ‌ترین پیشرفتی که آنر ۲۰ نسبت به آنر ۱۰ داشته است را می‌توان در بخش دوربین جست‌و‌جو کرد. جایی که آنر ۲۰ نسبت به نسل پیش خود دو برابر حسگر دارد؛ سنسورهای ۴۸ و ۱۶ مگاپیکسلی درکنار دو حسگر ۲ مگاپیکسلی ترکیب دوربین چهارگانه‌ی آنر ۲۰ را تشکیل می‌دهند؛ در حالی‌که آنر ۱۰ تنها به دو حسگر ۱۶ و ۲۴ مگاپیکسلی مجهز است.

در بخش دوربین سلفی نیز حسگر ۲۴ مگاپیکسلی در آنر ۱۰ به حسگر ۳۲ مگاپیکسلی در آنر ۲۰ ارتقا پیدا کرده است تا در این بخش نیز گوشی هواوی جدیدتر دست بالا را داشته باشد.

باتری و قیمت

با بزرگتر شدن ابعاد آنر ۲۰، باتری آن نیز نسبت به نسل قبل گنجایش بیشتری پیدا کرده است. در حالی‌که آنر ۱۰ باتری ۳۴۰۰ میلی‌آمپرساعتی دارد، آنر ۲۰ به باتری ۳۷۵۰ میلی‌آمپرساعتی مجهز شده است تا بزرگتر شدن نمایشگر تأثیر چندانی بر عملکرد باتری نگذارد.

مشخصات مشابه پرچم‌دار قیمتی نزدیک به گوشی‌های پرچم‌دار را برای آنر ۲۰ رقم زده است. آنر ۱۰ سال گذشته یا قیمتی معادل ۴۰۰ یورو معرفی شد اما پیشرفت‌هایی که ذکر شد قیمت گوشی را در نسخه‌ی جدید به ۵۰۰ یورو رسانده است.

گفتنی است جک هدفون که در آنر ۱۰ وجود داشت، در آنر ۲۰ حذف شده است. با این شرایط، شاید چیزی که می‌توانست گوشی را باریک‌تر و کاربران را خوشحال‌تر کند، استفاده از نمایشگر OLED بود. نظر شما چیست؟

ترامپ در مقابل هواوی؛ مسئله ملی یا بازیچه‌ای برای جنگ تجاری؟
هواوی به‌منظور یافتن جایگزینی برای گوگل پلی، با Aptoide مذاکره می‌کند
هواوی: ما قربانی زورگویی آمریکا شده‌ایم ولی درصدد توافق با گوگل هستیم
ARM روابط تجاری با هواوی را برای تولید تراشه‌ تعلیق کرد
مایکروسافت میت‌ بوک ایکس پرو را از ویندوز استور حذف کرد

خبر جدید

آنر 20 و آنر 20 پرو در برابر رقبا + خبر جدید

دسته بندی : فناوری تاریخ : جمعه 24 می 2019


آنر همان‌طور که پیش‌تر وعده داده بود، نهایتا ساعاتی پیش با برگزاری مراسمی اختصاصی در شهر لندن، گوشی‌های جدیدش را رونمایی کرد. دو محصول جدید، آنر ۲۰ (Honor 20) و آنر ۲۰ پرو (Honor 20 Pro) نام دارند و ضمن بهره‌مندی از مشخصاتی در حد و اندازه‌ی پرچمداران سایر شرکت‌ها، دارای قیمتی بسیار رقابتی هستند.

مورد مهمی که در نگاه اول تاحد زیادی جلب‌توجه می‌کند، قیمت گوشی‌های جدید آنر است. درضمن محصولات جدید زیربرند شناخته‌شده‌ی هواوی، سخت‌افزار بسیار خوبی دارند و می‌توانند به‌راحتی از پس انجام هر کاری بر بیایند. آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو که شاید استفاده از لفظ پرچم‌دار برای هردوی آن‌ها کار درستی باشد، به نمایشگر ۶.۲۶ اینچ از نوع LCD با وضوح مشابه‌هم (۲۳۴۰ در ۱۰۸۰ پیکسل) مجهز شده‌اند؛ این نمایشگرها نسبت تصویر ۱۹.۵:۹ را ارائه می‌دهند.

هواوی آنر 20 / Huawei Honor 20

مقاله‌های مرتبط:

    • آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو رونمایی شدند
    • آنر 20 دربرابر نسل قبل
    • مقایسه‌ی آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو

این درحالی است که وان‌پلاس ۷ پرو به‌عنوان یکی از جدی‌ترین رقبای این گوشی‌ها، به نمایشگر باکیفیتی از نوع Fluid AMOLED با اندازه‌ی ۶.۶۷ اینچ و وضوح بالا مجهز شده است و قطعا در بین تمامی گوشی‌های حاضر در این مقایسه، بهترین عملکرد را از این لحاظ از خود نشان می‌دهد. از طرفی رقبایی همچون گلکسی اس ۱۰ ای، هواوی پی ۳۰ و آیفون ۱۰ آر را داریم که هریک به‌نوبه‌ی خود از نمایشگری باکیفیت بهره می‌گیرند. جدای از آیفون ۱۰ آر، دیگر رقبای آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو به نمایشگرهایی با پنل OLED مجهز شده‌اند که توجه به این موضوع، اهمیت دارد.

بهره‌مندی آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو از جدیدترین نسخه‌ی اندروید موسوم به اندروید ۹ پای، امری اجتناب‌ناپذیر به‌نظر می‌رسید. این دو گوشی همچون تمامی رقبای اندرویدی‌شان از آخرین نسخه‌ی اندروید استفاده می‌کنند. درضمن بهره‌مندی آن‌ها از تراشه‌ی قدرتمند کرین ۹۸۰ های‌سیلیکون، این نوید را می‌دهد که آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو از پس پردازش هر آنچه که فکرش را بکنید بر می‌آیند. تمامی گوشی‌های حاضر در این مقایسه، تراشه‌های قدرتمندی دارند و تنها ایراد را می‌توان به پیکسل ۳ به‌دلیل داشتن اسنپدراگون ۸۴۵ گرفت. گرچه این تراشه، همچنان تراشه‌ی قدرتمندی است؛ اما فراموش نکنیم که رقبای اندرویدی آن به جدیدترین مدل اسنپدراگون و البته کرین مجهز شده‌اند. 

آیفون xr اپل / Apple iPhone Xr

آیفون ۱۰ آر اپل

آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو در حالت پیش‌فرض به‌ترتیب ۱۲۸ و ۲۵۶ گیگابایت حافظه‌ی داخلی دارند که در نگاه اول برای بسیاری از کاربران، کاملا کافی به‌نظر می‌رسد. اما شاید برای برخی افراد، نبود اسلات کارت حافظه، نکته‌ای منفی باشد. از بین رقبای آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو، تنها گلکسی اس ۱۰ ای و هواوی پی ۳۰ هستند که امکان ارتقای حافظه‌ی داخلی آن‌ها ازطریق کارت حافظه وجود دارد؛ سایر مدل‌ها، از این امکان برخوردار نیستند.

اما به یکی از مهم‌ترین بخش‌های مقایسه می‌رسیم. آنر ۲۰ پرو پرچمداری است که با تمرکز ویژه بر دوربین معرفی شده و در نگاه اول حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. گرچه برای اظهارنظر دقیق در این زمینه باید منتظر ورود این گوشی به ایران و بررسی عمیق آن توسط کارشناسان‌مان بمانیم، اما این را باید گفت که دوربین آنر ۲۰ و به‌خصوص ۲۰ پرو حداقل روی کاغذ، بسیار توانمند هستند. 

آنر ۲۰ همچون برادر بزرگ‌ترش دوربین سلفی ۳۲ مگاپیکسلی دارد و این دو گوشی درکنار هواوی پی ۳۰ از این حیث، برترین‌های این مقایسه محسوب می‌شوند. اما ماجرا به‌هنگام دانستن مشخصات دوربین اصلی جالب‌تر می‌شود. آنر ۲۰ دوربین اصلی سه‌گانه با حسگرهای ۴۸، ۱۶ و ۲ مگاپیکسلی دارد. دوربین ۱۶ مگاپیکسلی مجهز به لنز فوق‌عریض و دوربین ۲ مگاپیکسلی مجهز به لنز ماکرو است. فایده‌ی لنز ماکرو این است که با دوربین آنر ۲۰ می‌توان از فاصله‌ی بسیار نزدیکی به تصویربرداری از سوژه‌ها پرداخت. از طرفی مدل ۲۰ پرو، به چهار دوربین ۴۸، ۱۶، ۸ و ۲ مگاپیکسلی مجهز شده است. مشخصات حسگرهای ۴۸، ۱۶ و ۲ مگاپیکسلی تقریبا همانند آنر ۲۰ است؛ از طرفی دوربین ۸ مگاپیکسلی این گوشی لنز تله‌فوتو دارد.

galaxy s10e samsung / گلکسی اس ۱۰ ای

گلکسی اس ۱۰ ای سامسونگ

اکثر رقبای این دو گوشی نیز دوربین‌های توانمندی دارند. مثلا دوربین سه‌گانه‌ی وان‌پلاس ۷ پرو، دست‌کمی از دوربین آنر ۲۰ ندارد؛ یا اینکه پیکسل ۳ با وجود بهره‌مندی از تنها یک دوربین اصلی، در عمل به‌هنگام ثبت تصاویر، به‌شدت عملکرد خوبی نشان می‌دهد.

آنر ۲۰ و ۲۰ پرو هردو جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون دارند و از این حیث بهتر از گوشی‌هایی نظیر وان‌پلاس ۷ پرو به‌نظر می‌رسند؛ البته با درنظرگرفتن همه‌گیر شدن هدفون‌های بی‌سیم و البته وجود انواع کابل‌های مبدل، نمی‌توان نبود جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون در گوشی‌های هوشمند را نقطه‌ضعف بزرگی به‌شمار بیاوریم. دیگر اینکه آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو به‌ترتیب باتری‌هایی با ظرفیت ۳٬۷۵۰ و ۴٬۰۰۰ میلی‌آمپرساعت دارند؛ نکته‌ی مهم، پشتیبانی این باتری‌ها از فناوری شارژ سریع است.

هواوی آنر 20 / Huawei Honor 20

باوجود بهره‌مندی آنر ۲۰ و آنر ۲۰ پرو از سخت‌افزار قدرتمند، نباید از خاطر ببریم که این گوشی‌ها همچنان از جوانبی نظیر نمایشگر با پرچمداران تازه‌نفس بازار تفاوت دارند. با درنظرگرفتن این موضوع و البته قیمت ۵۰۰ و ۶۰۰ یورویی این دو گوشی (به‌ترتیب) تصمیم گرفتیم این دستگاه‌ها را با قوی‌ترین مدل پرچمداران دیگر شرکت‌ها مقایسه نکنیم، البته دراین‌میان از وان‌پلاس ۷ پرو فاکتور بگیرید. پس این شما و این مقایسه‌ی عمیق آنر ۲۰ و ۲۰ پرو با وان‌پلاس ۷ پرو، سامسونگ گلکسی اس ۱۰ ای، هواوی پی ۳۰، شیائومی می ۹، آیفون ۱۰ آر و گوگل پیکسل ۳.

پیشنهاد می‌کنیم برای مشاهده‌ی این مقایسه به‌‌شکلی جامع‌تر،‌ با کلیک روی لینک پایین جدول، مستقیما وارد بخش محصولات زومیت شوید و مقایسه را در آنجا مشاهده کنید.

قیمت به‌روز، مشخصات فنی و هر آنچه که برای خرید ارزان‌ و آگاهانه یک گوشی موبایل نیاز دارید را در بخش محصولات زومیت جست‌وجو کنید

         قیمت روز گوشی
ترامپ در مقابل هواوی؛ مسئله ملی یا بازیچه‌ای برای جنگ تجاری؟
هواوی به‌منظور یافتن جایگزینی برای گوگل پلی، با Aptoide مذاکره می‌کند
هواوی: ما قربانی زورگویی آمریکا شده‌ایم ولی درصدد توافق با گوگل هستیم
ARM روابط تجاری با هواوی را برای تولید تراشه‌ تعلیق کرد
مایکروسافت میت‌ بوک ایکس پرو را از ویندوز استور حذف کرد

خبر جدید


این‌ روز‌ها شرکت‌های بزرگی مثل گوگل، آمازون و اپل همگی به تولید اسپیکرهای هوشمند مجهز به دستیارهای صوتی روی آورده‌اند و سامسونگ نیز از مدتی قبل وارد این حوزه شده است.

غول فناوری کره‌ای مدتی قبل، از اسپیکر هوشمند خود که گلکسی هوم نام دارد رونمایی کرد. اگرچه این محصول هنوز به بازار عرضه نشده است اما به‌نظر می‌رسد سامسونگ از همین حالا روی مدل‌های دیگری از اسپیکر هوشمند خود کار می‌کند. یکی از اسناد جدید FCC نشان می‌دهد که سامسونگ درحال ساخت یک اسپیکر جدید مبتنی بر هوش مصنوعی است. این دستگاه را می‌توان نسخه‌ی کوچک‌ترشده‌ی گلکسی هوم دانست که از بدنه‌ای کوتا‌ه‌تر بهره می‌برد و پایه ندارد. شکل کلی مدل کوچک‌تر اسپیکر هوشمند سامسونگ حالت پَد دارد و به‌احتمال زیاد، سبک‌تر و البته ارزان‌‌تر از مدل اصلی خواهد بود. همچنین به احتمال بسیار زیاد، این محصول مانند گلکسی هوم به دستیار هوشمند بیکسبی سامسونگ مجهز شده است.

درحال‌حاضر، اطلاعات زیادی در مورد اسپیکر هوشمند گلکسی هوم مینی یا مدل اصلی این محصول در دسترس نیست. سامسونگ در تاریخ ۱۰ مه اعلام کرد که گلکسی هوم را در نیمه‌ی اول سال جاری به بازار عرضه خواهد کرد. اگرچه این شرکت درابتدا گفته بود که اسپیکر هوشمند گلکسی هوم در ماه آوریل عرضه خواهد شد، اما بعدا بدون اعلام اخبار تکمیلی، عرضه‌ی محصول یاد شده را به تعویق انداخت. هم‌اکنون هیچ جزئیاتی در مورد قیمت مدل اصلی اسپیکر هوشمند گلکسی هوم در دسترس نیست و بنابراین به‌سختی می‌توان درمورد قیمت مدل مینی این محصول اظهارنظر کرد. برای مقایسه باید اشاره کرد که اسپیکر اکودات آمازون و همچنین گوگل‌هوم مینی با قیمت ۵۰ دلار به‌فروش می‌رسند. البته از آنجایی که مشتریان این دو محصول را بیشتر به‌عنوان هدیه برای دوستان و آشنایان خود خریداری و ارسال می‌کنند، در این شرایط حتی مبلغی کم‌تر از قیمت تعیین‌شده را پرداخت می‌کنند.

همه این موضوع را می‌دانیم که از مرحله‌ی طراحی اولیه‌ی یک محصول تا رسیدن به مرحله‌ی تولید انبوه و عرضه به بازار، احتمالا سال‌ها زمان نیاز است و به همین دلیل، جای تعجب نیست که ساخت مدل مینی اسپیکر هوشمند گلکسی هوم از مدت‌ها قبل توسط سامسونگ مطرح شده باشد. با تمام این اوصاف، بهتر بود که سامسونگ ابتدا عرضه‌ی مدل اصلی اسپیکر هوشمند خود را آغاز می‌کرد و پس از آن اقدام به ساخت مدل‌های دیگر این محصول می‌کرد.

نظر شما در مورد اسپیکرهای هوشمند و گلکسی هوم سامسونگ چیست؟

مقایسه هواوی P30 لایت و سامسونگ گلکسی A50
سامسونگ دوربین جدیدی با قابلیت بزرگ‌نمایی اپتیکال ۵ برابری توسعه داده است
ال جی با تراشه هوش مصنوعی در پی هوشمندکردن خانه‌ها است
سامسونگ قابلیت‌های مرتبط‌با بلاک‌ چین را در دستگاه‌های سری گلکسی ارائه می‌دهد
سامسونگ به دنبال رفع ایراد گلکسی فولد و عرضه مجدد این گوشی تاشدنی است

خبر جدید


اوبر چندی پیش سهام خود را به‌صورت عمومی عرضه کرد و عملکردی پایین‌تر از انتظارها داشت. دارا خسروشاهی، به‌عنوان مدیرعامل، ایمیلی به کارمندان شرکتش ارسال کرد که با پرداخت به موضوع IPO، مثال‌هایی از روزهای ابتدایی شرکت‌های فیسبوک و آمازون زد. خسروشاهی به کارمندان گفت که اگرچه شرکتش در روزهای اولیه‌ی عرضه‌ی عمومی سهام عملکرد خوبی نداشت، اما آن‌ها باید بدانند که شرکت‌های بزرگ دیگر دنیای فناوری نیز روندی مشابه داشته‌اند. او با اشاره به فیسبوک و آمازون نوشت:

به‌یاد داشته باشید که روزهای پس از IPO برای فیسبوک و آمازون هم دشوار بودند. سپس به وضعیت امروز آن‌ها نگاه کنید که چگونه روند را به سود خود تغییر داده‌اند.

مقاله‌های مرتبط:

  • سقوط ارزش سهام لیفت بعد از اعلام عرضه عمومی سهام اوبر
  • چه انتظاری از عرضه اولیه سهام اوبر داشته باشیم؟

ارزش سهام اوبر در روز ابتدای عرضه با قیمت ۴۱/۵۷ دلار روز را به پایان رساند. با شروع هفته‌ی جاری، سقوط قابل‌توجهی برای آن‌ها اتفاق افتاد و هر سهم شرکت ۳۷/۱ دلار معامله شد. درحال‌حاضر، ارزش سهام اوبر در بازار بورس و اوراق بهادار نیویورک، ۴۱/۲۹ دلار گزارش می‌شود. فراموش نکنید که اوبر قیمت اولیه‌ی سهام خود را برای عرضه در بورس ۴۵ دلار در نظر گرفته بود. نامه‌ی خسروشاهی زمانی ارسال شد که ارزش سهام در پایین‌تر حد خود قرار داشت.

جی ریتر، تحلیل‌گر اقتصادی و استاد دانشگاه فلوریدا که سابقه‌ای طولانی در تحلیل عرضه‌های عمومی سهام دارد، روز اول عرضه‌ی سهام اوبر را به‌عنوان بیشترین کاهش ارزش سهام در روز اول بیان می‌کند که در آمریکا اتفاق افتاده است. به‌هرحال اکنون که خسروشاهی شرکتش را با روزهای اول آمازون و فیسبوک مقایسه می‌کند، بهتر است نگاهی به آمارهای این شرکت‌ها در سال‌ها ۱۹۹۷ و ۲۰۱۲ داشته باشیم.

سهام اوبر

آمازون سهام خود را با قیمت ۲/۴۴ دلار عرضه کرد و در پایان روز اول به ۱/۹۶ دلار رسید. در ماه‌های بعدی روند ثابتی برای ارزش سهام آمازون رخ داد و بازگشت به قیمت اولیه دو ماه زمان برد. عرضه‌ی عمومی سهام فیسبوک روندی نگران‌کننده داشت. آن‌ها رکورد بدترین سقوط یک شرکت آمریکایی را در بازار سهام تجربه کردند و بازگشت به قیمت اولیه ۱‍۶ ماه زمان برد. آمازون و فیسبوک از زمان عرضه تاکنون، به‌ترتیب رشد ۹۳،۵۴۲ و ۳۷۷ درصدی داشته‌اند. 

باتوجه‌به آمارهای بالا به این نتیجه می‌رسیم که توصیه‌ی خسروشاهی به کارمندان دور از واقعیت هم نبوده است. البته چنین توصیه‌هایی همیشه از سوی تحلیل‌گران و مدیران سرمایه هم به سرمایه‌گذاران اعلام می‌شود. آن‌ها به مردم می‌گویند که روند کوتاه‌مدت و عرضه‌ی اولیه‌ی سهام شرکت‌ها را به‌عنوان نشانه‌ای از موفقیت یا عدم موفقیت بلندمدت در نظر نگیرند. 

خسروشاهی در ایمیل ارسالی به کارمندان نوشت:

سناریوهای مختلفی برای آینده‌ در انتظار ما است. بسیاری از آن‌ها شرکتی با سوددهی و ارزش بالا را نشان می‌دهند و برخی هم با شکست و ضرر همراه هستند. به‌هرحال در روزهایی که بازار روند خوبی ندارد، دیدگاه‌های بدبینانه بیشتر از موارد خوشبینانه دیده می‌شوند. البته قطعا سهام ما آن‌گونه که انتظار داشتیم در بازار عمل نکرد.

علاوه‌بر عملکرد نه‌چندان مناسب سهام اوبر در روزهای پس از IPO، وضعیت کلی بازار سهام نیز مناسب نیست. بازارهای سهام در سرتاسر جهان به‌خاطر درگیری‌های سیاسی متعدد بین کشورها خصوصا آمریکا و چین، وضعیت خوبی ندارند. به‌هرحال برای تصمیم‌گیری درباره‌ی موفقیت یا عدم موفقیت اوبر و شرکت‌های دیگر فناوری که امسال در بازار سهام حضور یافتند، هنوز زمان زیادی نیاز داریم.

اعتصاب رانندگان شرکت‌های تاکسی اینترنتی در آمریکا
عرضه عمومی سهام اوبر، شاید خسروشاهی را به ثروت ۱۰۰ میلیون دلاری برساند
سقوط ارزش سهام لیفت بعد از اعلام عرضه عمومی سهام اوبر
اوبر در شرف ورود به تالار بورس و عرضه عمومی سهام
اوبر با پرداخت ۳.۱ میلیارد دلار کریم را تصاحب می‌کند

خبر جدید


جارون لنیر (Jaron Lanier) مدت‌ها پیش خود را به‌عنوان پیش‌گام فناوری واقعیت مجازی به جهان معرفی کرد. او از آن زمان تغییرات زیادی در مسیر فعالیت داشته و اکنون از منتقدان اصلی دنیای فناوری و سیاست‌های سیلیکون‌ولی محسوب می‌شود. مجله‌ی وایرد دو دهه پیش برای اولین‌بار در مطلبی به معرفی او پرداخته بود:

اگرچه او در سیلیکون‌ولی فعالیت کرد، از هیچ چالشی نمی‌ترسید. موسیقی و نرم‌افزارها او را آرام می‌کنند. او هیچ آسیبی در مسیر فعالیت ندید و امروز از عجایب دنیای پیش رو لذت می‌برد.

پس از گذشت ۲۰ سال از مصاحبه‌ی اولیه، وایرد مجددا با لنیر صحبت کرده است و این بار، دیگر خبری از دستاوردهای دنیای واقعیت مجازی نیست. او اکنون منتقدی جدی دربرابر سیلیکون‌ولی و روند دنیای فناوری محسوب می‌شود و تمرکز مصاحبه نیز بیشتر روی داده‌های شخصی بوده است. این مصاحبه توسط نیکولاس تامسون، نویسنده‌ی وایرد انجام شده است.

مقاله‌های مرتبط:

  • مصاحبه با استیو هافمن، بنیان‌گذار و مدیرعامل ردیت
  • ۲۵ سال بعد؛ مصاحبه‌ای با لینوس توروالدز

تامسون: جارون تو هیچ‌گاه به محصول، بازدهی و حتی پول فکر نمی‌کنی. همه‌چیز برای تو در معنویت و موسیقی خلاصه می‌شود. با نگاهی به نوشته‌های اخیر تو متوجه می‌شویم که نگرانی زیادی درباره‌ی تأثیرات فناوری روی سلامت روحی ما انسان‌ها داری. بهتر است ابتدا به نقد تو نسبت به شبکه‌های اجتماعی بپردازیم.

لنیر: برای من نقد و مثبت‌اندیشی یک معنا دارند. اگر شما پدیده‌ای را نقد کنید، یعنی به بهبود آن امیدوار هستید. تنها افراد ازخودراضی و متعصب هستند که به نقد با بدبینی نگاه می‌کنند. آن‌ها تصور می‌کنند که همه‌چیز را می‌دانند. افراد خوش‌بین آن‌هایی هستند که همه‌چیز را با پایانی باز می‌بینند. آن‌ها می‌دانند که می‌توان همه‌ی پدیده‌ها را با تفکر و خلاقیت بهبود داد. درنهایت من نگران هستم، اما نگرانی من در دسته‌ی خوش‌بینانه قرار می‌گیرد.

از نظر من، باز دانستن مسیر جهان، هسته‌ی اصلی در تبدیل شدن به دانشمند، متخصص فناوری، نویسنده، هنرمند و درنهایت انسان خوب است. همه‌ی ما با دریایی از رمز و رازها روبه‌رو هستیم.

من برای ایده‌های خود طنابی باریک را تصور می‌کنم که باید از روی آن عبور کرد. در یک طرف طناب، عشق شدید به فناوری و زندگی نِردگونه قرار دارد که با تعصب به فناوری نگاه می‌کند. چنین تفکری تنها مفاهیم انتزاعی در ذهن دارد و تصور می‌کند که همه‌چیز را با آن‌ها توضیح می‌دهد. در سوی دیگر خرافات و توهمات قرار دارند.

فناوری

نکته‌ی اصلی پیدا کردن تعادل میان تفکرات افراطی بالا است. معما در تمامی مسیر زندگی وجود دارد و شناخت آن با دقت زیاد، لازمه‌ی فعالیت هر فرد خواهد بود. با شک کردن به خود و با فروتنی معنوی به‌دنبال گفتمان‌هایی نخواهید بود که از دسترس شما بسیار دور هستند. البته در همان زمان به اهدافی ایمان دارید که فراتر از دسترس هستند. رسیدن به هدف نیز با همین طرز تفکر با دقت و به‌آرامی انجام می‌شود. همین طناب باریک، می‌تواند مسیری برای بهبود فناوی باشد. با قدم گذاشتن در چنین مسیری می‌توان به زیبایی آینده امیدوار بود.

تامسون: خوب بیا درباره‌‌ی قدم زدن فناوری روی این طناب باریک و به‌صورت اختصاصی شبکه‌های اجتماعی بپردازیم. نقش آن‌ها در نگه داشتن جامعه روی نقطه‌ی صحیح برای ادامه‌ی مسیر چیست؟

لنیر: روش جالبی برای مطرح کردن موضوع بود. چنین نگاهی یک تصور بالا به پایین است که آن‌ها باید نقشی در نگه داشتن جامعه در مسیر مشخص داشته باشند.

شبکه‌های اجتماعی روی وضعیت جامعه تأثیرگذار هستند

تامسون: بله آن‌ها تأثیر دارند. آن‌ها تأثیر مهمی روی وضعیت کنونی جامعه دارند.

لنیر: من همیشه باور داشته‌ام که اتصال مردم ازطریق فناوری اطلاعات می‌تواند و باید زیبا و ضروری باشد. این پدیده به‌نوعی ابزار بقاء ما شده است؛ چون دیگر نمی‌توانیم جهان بدون دستگاه‌های متصل به اینترنت را تصور کنیم. در نتیجه این سؤال که ما به اینترنت نیاز داریم، بی‌معنی خواهد بود.

وقتی از عبارت رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کنیم، منظور ما پلتفرم‌های غول‌آسایی هستند که تقریبا تمام اینترنت را برای همه‌ی مردم و در همه‌‌ی زمان‌ها تصرف کرده‌اند. آن‌ها کارهای خود را با مدل کسب‌وکاری عجیب و غریب و رایجی انجام می‌دهند که در آن هر وقت کسی بخواهد به دیگری متصل شود، همیشه فرد سومی باید ارتباط را ممکن کند. انگیزه‌ی فرد یا شرکت واسط نیز تنها اداره کردن آن کاربران به نحوه‌ای زیرکانه است.

تمامی زیرساخت‌های موجود در همه‌ی سطوح براساس زیرکی و تمایل به بهره‌برداری شکل می‌گیرند. به‌همین دلیل اغلب در پلتفرم‌ها شاهد به‌کارگیری روش‌هایی با تمرکز روی تغییر رفتار به‌صورت ناآگاهانه هستیم تا مردم را بیشتر درگیر یا معتاد کنند. روندی که درنهایت آن‌ها را به انجام دادن الگوهای رفتاری تشویق می‌کند که شاید در طبیعت خود علاقه‌ای به آن‌ها نداشتند. این موارد موضوع اصلی نقدهای من هستند.

شبکه های اجتماعی شبکه اجتماعی

تامسون: آیا وضعیت کنونی شبکه‌های اجتماعی اجتناب‌ناپذیر بود؟

لنیر: اصلا و ابدا. درواقع اولین نمونه‌ها سازوکار متفاوتی داشتند. اگرچه آن‌ها هم عالی نبودند، اما قطعا بهتر از نمونه‌های کنونی رفتار می‌کردند. من فکر می‌کنم ما اشتباهات مهم و حساسی مرتکب شدیم. البته این اشتباه‌ها به‌خاطر عدم توجه به اهداف نبود، بلکه به‌خاطر ایدئولوژی محکمی ایجاد شد که اتفاقا اثرات عکس داشت. به‌عنوان مثال، در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ این فرهنگ قوی وجود داشت که همه‌چیز باید رایگان باشد، اما در همان زمان ستایش بی‌حدوحصر از کارآفرینی به سبک سیلیکون‌ولی و افرادی همچون استیو جابز را شاهد بودیم.

همین تصورات خاص نسبت به آینده باعث می‌شود که چنین افراد جادویی، خاص و عالی بتوانند مسیر رخدادها را ازطریق هوش خود تغییر دهند. درنتیجه نمی‌توانیم هم کارآفرینان قهرمان و هم رایگان بودن محصولات و خدمات را داشته باشیم. درنهایت به وضعیتی می‌رسیم که شخصیت‌های ثالث با رفتارهای زیرکانه هزینه‌های کارها را تأمین می‌کنند.

کارآفرینی و رایگان بودن سرویس‌های اینترنتی با هم هم‌خوانی ندارد

باتوجه‌به همین روندها متوجه می‌شویم که دو ایدئولوژی عالی در ابتدا وجود داشته‌ است. هریک از آن‌ها به‌تنهایی خوب و قابل ستایش بود، اما ترکیب ایده‌ها به وضعیت درآمد بازیگران ثالث انجامید که نتیجه‌ی نگران‌کننده‌ای به‌همراه داشت.

تامسون: اگر فیسبوک به‌جای تبلیغات روی درآمد از ثبت‌نام یا فروش یا پرداخت‌های کاربران برنامه‌ریزی می‌کرد، آیا سوءاستفاده‌ی اشخاص ثالث از آن کاهش می‌یافت؟ آیا به روشی دیگر تکامل پیدا می‌کرد؟ ایا توییتر با چنین روندی تکامل متفاوتی داشت؟

لنیر: قطعا همین‌طور است. انگیزه‌های مالی، قوی‌ترین عناصر در سیستم‌هایی هستند که بازاری برای فعالیت دارند.

تامسوناگر یک روز شریل سندبرگ (معاون عملیات فیسبوک) تصمیم بگیرد روند کنونی را عوض کند و بگوید: «دیگر درآمد از تبلیغات کافی است. بیایید روی درآمد از پرداخت مستقیم و عضویت پولی متمرکز شویم»، چه اتفاقی رخ خواهد داد.

لنیر شریل چنین قدرتی ندارد، یک نفر دیگر باید از خواب غفلت بیدار شود.

تامسون: شریل و مارک. تصور کنید هردو چنین تصمیمی بگیرند.

اینترنت

لنیر: حالا مسئله بهتر شد. من فکر می‌کنم که می‌توان وضعیت را تغییر داد. درواقع از آنجا که من مثبت‌اندیش هستم، تصور می‌کنم که ما قطعا تغییر خواهیم کرد. نمی‌دانم که چقدر زود یا دیر تغییر انجام می‌شود. به‌علاوه تصور نمی‌کنم که تغییری آرام و آسان داشته باشیم؛ اما تصور می‌کنم وقتی تغییر انجام شود، همه‌ خوشحال می‌شوند. شاید بازیگرانی که از سیستم سوءاستفاده می‌کنند ناراحت شوند که البته اهمیتی ندارد.

یکی از نمونه‌هایی که می‌تواند منبع الهام برای دیگران باشد، نتفلیکس است. ابتدا کسب‌وکار آن‌ها به‌گونه‌ای بود که با پست، دیسک‌های فیلم را به خانه‌های مردم ارسال می‌کرد. در آن زمان نگرانی برای نتفلیکس وجود داشت که مردم می‌توانستند به‌صورت رایگان و از روش‌های مختلف محتوای مورد نظر خود را دانلود کنند. البته مدیران پاسخ مناسبی به این نگرانی نشان دادند.

مدیران نتفلیکس برای مدل کسب‌وکار خود دو رویکرد جایگزین دربرابر دریافت رایگان محتوا توسط کاربران داشتند. اولین راهکار ارائه‌ی تجربه‌ای جدید به کاربران بود که ارزش هزینه‌ی جدید را داشته باشد. در راهکار دوم ارزش ارائه شده به مشتری به‌حدی توسعه یافت که برای مشتریان نقش صرفه‌جویی در هزینه‌ها را نیز به‌همراه داشت. با نگاهی به مدل کسب‌وکار نتفلیکس به این نتیجه می‌رسیم که مدل‌های کسب‌وکارها قابلیت تغییر دارند. به‌هرحال شاید بتوان آن‌ها را راضی کرد که مدلی مبتنی بر پرداخت کاربران، دنیا را به جایی بهتر برای زندگی تبدیل می‌کند.

ما هر روز اخبار متعددی از فیسبوک می‌شنویم که آن‌ها در پی پیاده‌سازی روش‌های مشابه پرداختی در سیستم خود هستند. بهتر است منتظر بمانیم تا شاید تغییراتی خلاقانه‌تر و شجاعانه‌تر از سوی این شبکه‌ی اجتماعی رخ دهد. من تصور می‌کنم که افراد داخل فیسبوک باید توانایی درآمدزایی مستقیم از پلتفرم خود را داشته باشند. البته مدل درآمدی لزوما نباید به مشتری بگوید که «به ما پول دهید»؛ بلکه می‌تواند رویکردی همچون «شما می‌توانید درآمد داشته باشید» دربرابر کاربران در پیش بگیرد.

داده / data

تامسون: چه انتخاب‌های اشتباه دیگری ساختار کنونی را به سمت غلط بردند؟

لنیر: ما در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ایده‌ی پکت سوئیچینگ را داشتیم که به‌نوعی هسته‌ی اینترنت را تشکیل داد. قبل از اینترنت شبکه‌های مبتنی بر پکت سوئیچینگ مجزا داشتیم که ارتباطی با هم نداشتند. سپس تلاش‌ها برای هماهنگی شبکه‌های متعدد انجام شد و قوانین موردنیاز نیز مصوب و اجرا شد. درنهایت به اینترنت کنونی رسیدیم.

در ابتدا قرار نبود اینترنت به پیچیدگی امروز برسد. به‌همین دلیل در نسخه‌های اولیه خبری از مردم نبود و مفهومی به‌صورت عضویت نداشتیم. هیچ مفهومی به‌صورت تأیید هویت وجود نداشت و کاربردهای تجاری هم آن‌چنان مد نظر نبود. در همان وضعیت که همه‌چیز روندی ساده و ابتدایی داشت، پروتکل وب متولد و گناه اولیه را با لحاظ نکردن لینک‌های بازگشتی مرتکب شد.

در ابتدای ظهور وب، یک سند می‌توانست به سند دیگر متصل شده و از داده‌های آن استفاده کند؛ اما سند مقصد، اطلاعی از مقصد بودن خود نداشت. درنتیجه شبکه‌ی وب به‌گونه‌ای ایجاد شد که هیچ اطلاعی از منشأ داده‌ها در آن نبود. هیچ راهی برای تشخیص اطلاعات واقعی، مبدأ اطلاعات و راهی برای کسب مزیت‌های شخصی در نسخه‌های اولیه‌ی وب نبود.

غول‌های امروز اینترنت کمبودهای سال‌های ابتدایی را جبران کردند

من بخشی از آن جامعه‌ی ابتدایی بودم. مدتی را به‌عنوان دانشمند ارشد در پروژه‌ی Internet2 فعالیت کردم که برنامه‌ای برای مقیاس‌دهی فناوری‌های ارتباطی موجود در دهه‌ی ۱۹۹۰ بود. ما درباره‌ی مقیاس‌دهی صحبت کرده و برای افرادی در آینده، دستاوردهایی به ارزش میلیاردها دلار ایجاد کردیم. افرادی که قرار بود همان کمبودهای اینترنت اولیه را جبران کنند.

پس از مدتی گوگل کمبود لینک‌های بازگشتی را حل کرد. همین مورد، هسته‌ی فعالیت آن‌ها را تشکیل داد. سپس نوبت به حساب‌های کاربری رسید که ابتدا توسط مای‌اسپیس و سپس فیسبوک انجام شد. درنهایت همه‌ی مواردی که ما عمدا پشت سر گذاشته بودیم، به غول‌های امروزی دنیای فناوری تبدیل شدند.

تامسون: یکی از مشکلات بزرگ اینترنت در وضعیت کنونی این است که شما مالکیت داده‌های خود را ندارید. داده‌های من روی سرورهای فیسبوک می‌مانند و من در حین گشت‌وگذار در وب می‌توانم به آن‌ها دسترسی داشته باشم. درحالی‌که بهتر است داده‌ها در زمان همین وب‌گردی‌ها نزد خودم باشند. اگر بخواهید چالش در اختیار داشتن داده‌ها را حل کنید، معماری اینترنت را از ابتدا چگونه طراحی می‌کنید؟

کلان داده ها

لنیر: مشکل زیرساختی در اختیار داشتن داده‌ها اکنون هم حل شده است. تیم برنرز لی محصول جدیدی به‌نام Solid دارد که همین کار را انجام می‌دهد. ما باید این کار را قبلا انجام می‌دادیم. فناوری برای پیاده‌سازی چنین راهکاری آن‌چنان پیچیده نیست، اما مسائل اقتصادی در فرایندها دخیل هستند.

برای توضیح مسائل اقتصادی، فناوری‌های ترجمه را مد نظر بگیرید. ماروین مینسکی، مربی من، سال‌ها تلاش می‌کرد تا روشی برای ترجمه‌ی میان زبان‌های زنده همچون انگلیسی و اسپانیایی پیدا کند و موفقیتی به همراه نداشت. سپس در دهه‌ی ۱۹۹۰ برخی محققان در IBM متوجه شدند که ترجمه را می‌توان با استفاده از کلان‌داده انجام داد.

پس از کشف روش مناسب برای ترجمه، شرکت‌هایی همچون گوگل و مایکروسافت راهکارهای رایگانی را عرضه کردند. درنتیجه نرخ استخدام برای مترجم‌های حرفه‌ای به یک‌دهم کاهش یافت. با نگاهی سطحی به تغییر شاید بگوییم که کار آن افراد قدیمی توسط اتوماسیون منسوخ شد. البته با نگاهی عمیق‌تر متوجه می‌شویم که زبان همیشه تغییر می‌کند. رخدادهای عمومی، فرهنگ‌های جوامع، اصطلاحات و طنزهای گوناگون همگی زبان را به‌شدت تغییر می‌دهند. به‌همین دلیل ما باید ترجمه‌های جدید را از همان مترجمان و از بطن جامعه دریافت کنیم یا به‌نوعی بدزدیم.

استفاده از داده‌های کاربران باید به روشی شفاف‌تر انجام شود

در نتیجه‌ی رخداد مذکور، ما دو نوع اظهارنظر داریم. ابتدا به مترجم‌ها می‌گوییم که شغل آن‌ها توسط ربات‌ها جایگزین می‌شود. سپس به همان‌ها نیاز داریم تا از داده‌هایشان برای بهبود سیستم‌ها و درنهایت ایجاد توهم سلطه‌ی اتوماسیون بهره ببریم. رویکردی که کاملا غیرصادقانه و پیچیده تفسیر می‌شود.

ادعای بالا سوالی مهم و حیاتی را مطرح می‌کند. سوالی مشهور در دنیای فناوری که می‌گوید آیا ربات‌ها انسان‌ها را از کار خارج می‌کنند و همه‌ی جهان به درآمدی ثابت راضی می‌شوند؟ در پاسخ به این سؤال اگر به دقت به مفهوم و کارایی داده و منشأ آن نگاه کنیم، به‌جای اخراج افراد آن‌ها را در موقعیت‌های جدید در حوزه‌‌های مرتبط با داده جایگزین خواهیم کرد.

تامسون: پس شما اعتقاد دارید که شغل‌هایی به‌خاطر عشق شدید ما به داده در حال از بین رفتن هستند. درحالی‌که اگر آن‌ها را حفظ کنیم به پیشرفت همان داده‌ها کمک می‌کنند.

لنیر: ما اکنون در وضعیتی شبیه به تغییر فاز قرار داریم. البته در یک طرف تغییر فازی قلابی داریم. ما به داده‌های مردم نیاز داریم، اما نمی‌توانیم نیاز خود را به آن‌ها بگوییم. پس باید روشی برای راضی کردن آن‌ها به ارائه‌ی داده پیدا کنیم. هرچند بهتر است به‌روشنی به آن‌ها بگوییم: «ما به این داده‌ها از شما نیاز داریم. ما شما را دوست داریم و می‌خواهیم که پیشرفت کنید».

انتقال داده

اگر بتوانیم در مسائل مرتبط با داده صداقت بیشتری نشان دهیم، روند کاری بهتر خواهد شد. باید درباره‌ی چگونگی استفاده از داده‌ها و منشأ آن‌ها صادق باشیم تا درنهایت احترام مردم را در ارائه‌ی خدمات حفظ کنیم. روندی که به بهبود اقتصاد و عملکرد فناوری هم منجر خواهد شد. البته تغییر وضعیت بسیار دشوار خواهد بود، چون ما به‌نوعی در روش‌های کنونی غرق شده‌ایم.

تامسون: صحبت از رایگان بودن شد، نظر شما درباره‌ی مفهوم متن‌باز چیست؟

لنیر: ما با رایگان کردن کدها، داده را به مرکز اصلی قدرت فرستادیم. اکنون در وضعیتی عجیب قرار داریم که شرکت‌هایی همچون فیسبوک یا گوگل مجموعه‌هایی عظیم از کدهای متن باز دارند. منابعی که در دیتاسنترهای آن‌ها مخفی شده است. همه‌ی داده‌ها هم دیتاسنترها هستند و ترکیب آن‌ها الگوریتم‌هایی را ایجاد می‌کند که دنیا را کنترل می‌کنند، اما فوق مخفی هستند.

با نگاهی به جامعه‌ی کنونی متن‌باز، می‌بینیم که با رایگان کردن همه‌چیز، تغییر ایجاد شده به نفع همه‌ی مردم نخواهد بود. با داشتن جامعه‌ای با بازارهای آزاد، ما منحنی آماری به‌صورت توزیع طبیعی خواهیم داشت که دستاورد عموم مردم به میانگین بازار نزدیک می‌شود. برخی افراد کارایی بالاتری دارند که به نتایج بهینه‌تر ختم می‌شود. در وضعیت کنونی، ما منحنی آماری شبیه به قانون زیف داریم که در یک سو فیسبوک و گوگل و دیگران کنترل بازار را در دست دارند. در چنین وضعیتی برخی افراد از سود ایجاد شده بهره می‌برند و در بالای منحنی قرار می‌گیرند، درمقابل بسیاری که حتی کدهای بنیادی اینترنت را نوشته‌اند، بهره‌ای از کسب‌وکارهای ایجاد شده نمی‌برند.

واقعیت مجازی

تامسون: می‌خواهم مصاحبه را با موردی خوب تمام کنم. درباره‌ی ایده‌های واقعیت مجازی صحبت کنید.

لنیر: یکی از تصورات من درباره‌ی آینده امکان به اشتراک‌گذاری ازطریق واقعیت مجازی است. روشی که برتر از نحوه‌ی به اشتراک‌گذاری کنونی خواهد بود. اشتراک با واقعیت مجازی دیگر به‌صورت اشتراک علائم مانند آن‌چه با حروف و زبان انجام می‌دهیم نیست. درواقع دنیایی مشترک را با هم می‌بینیم که نیاز به زمینه‌های نشانه‌ای برای اشتراک آن نیز نخواهد بود.

کورتکس مغز انسان را می‌توان مانند سیاره‌ای با قاره‌های کشف‌نشده در نظر گرفت. بخشی از مغز به‌نام کورتکس موتور شناخته می‌شود که در وسط قرار دارد. بخشی به‌صورت نقشه‌ای از بدن هم در کورتکس قرار دارد که اگر افراد بتوانند رایانش‌های انتزاعی را به کمک آن انجام دهند، قطعا سرعت بالایی در انجام کارها پیدا می‌کنند. دقیقا شبیه به یک نوازنده‌ی حرفه‌ای پیانو که نوت‌ها را با سرعت بالایی می‌خواند و اجرا می‌کند.

ما تلاش کردیم تا این بخش از مغز را که کمتر استفاده می‌شود، برای مقاصد خلاقانه استفاده کنیم. ساختن ابزارهای موسیقی در واقعیت مجازی یکی از راه‌هایی بود که در مسیر همان ساختن دنیای مشترک انجام دادیم. این اهداف رؤیاهای فراموش‌شده‌ی من نیستند، بلکه هنوز هم آن‌ها را پیگیری می‌کنم.

Stack Overflow فاش‌شدن داده‌های تعدادی از کاربران تحت‌تأثیر نفوذ امنیتی را تأیید کرد
هفت کاربرد واقعیت مجازی که کمتر شناخته شده‌اند
بحران اعتماد در دنیای کسب‌وکار و راهکارهایی برای بازسازی آن
تغییرات جدید کروم چه تاثیری بر حریم خصوصی و امنیت کاربران خواهد داشت
حالت Incognito به نقشه‌ی گوگل هم اضافه می‌شود

خبر جدید


جراحی رباتیک به‌عنوان «استاندارد طلایی» شناخته می‌شود. علت این امر فواید حیاتی جراحی رباتیک برای بیمار است. جراحی رباتیک که یکی از پیشرفته‌ترین روش‌های جراحی در دنیاست، در مراکز علمی-دولتی، دانشگاه‌ها و بیمارستان‌های خصوصی کشور ترکیه با موفقیت انجام می‌شود. این رشته در ترکیه تاریخچه‌ای ۱۲ ساله دارد و بیشتر در اورولوژی استفاده شده است. پروفسور علیرضا کورال، اورولوژیست بیمارستان مسلک ACIBADEM که با انجام ۱۵۰۰ جراحی رباتیک در حوزه اورولوژی، در کشور ترکیه، شرق اروپا و آسیای میانه رکورددار هستند نیز به‌عنوان مشاور علمی در دانشگاه ACIBADEM فعالیت می‌کند.

باتوجه‌به دستاوردهای وی، در حوزه جراحی رباتیک، کلینیک شبیه‌سازی مرکز آموزش جراحی رباتیک و مرکز آموزش جراحی رباتیک با آندوسکوپی پیشرفته (CASE) که تحت نظر دانشگاه ACIBADEM فعالیت می‌کند و به‌عنوان یکی از ۴ مرکز تخصصی این حوزه در جهان شناخته می‌شود، نام پروفسور کورال را یدک می‌کشد. پروفسور علیرضا کورال اظهار کرده است که آموزش های تخصصی این رشته را در ترکیه و دیگر کشورها ادامه خواهد داد. وی همچنین گفته است: «ما به غیر از آموزش در دانشگاه ACIBADEM، متخصصان داخلی و بین‌المللی را که به ۶ مرکز دولتی و بیمارستان‌های خصوصی ترکیه مراجعه می‌کنند، نیز آموزش می‌دهیم؛ همچنین امکان آموزش در کشورهای دیگر را فراهم کرده‌ایم. برای مثال، تنها در یونان بالغ بر ۱۰۰ عمل جراحی رباتیک انجام داده‌ایم؛ به‌گونه‌ای که اگر عمل‌های جراحی را که در خارج از مراکز آموزشی خود انجام داده‌ایم نیز در نظر بگیریم، تعداد آن‌ها بیشتر از ۱۷۰۰ جراحی رباتیک خواهد بود. این تعداد جراحی، ما را در میان ۵ مرکز برتر اروپا قرار می‌دهد.»

رکورد تعداد بالای عمل جراحی رباتیک

جراحی رباتیک به شکل موفقیت‌آمیزی برای پروستاتکتومی رادیکال (برداشتن پروستات)، درمان جراحی سرطان پروستات و بسیاری عمل‌های اورولوژی دیگر به کار می‌رود. پروفسور علیرضا کورال، اورولوژیست بیمارستان مسلک ACIBADEM، که رکورددار عمل جراحی رباتیک در حوزه اورولوژی در ترکیه، شرق اروپا و آسیای میانه است، نشان می‌دهد که ترکیه در حوزه جراحی رباتیک اورولوژی به جایگاه مناسبی دست یافته است. پروفسور علیرضا کورال با بیان اینکه اولین جراحی رباتیک وی در سال ۲۰۰۵ انجام شده است اظهار کرد که تعداد عمل‌های جراحی او و تیمش در بازه زمانی ۱۲ ساله به ۱۵۰۰ جراحی موفق رسیده است. پروفسور علیرضا کورال، اورولوژیست بیمارستان ACIBADEM در بیانات خود اظهار کرد بیشتر این عمل‌های جراحی مربوط‌به سرطان پروستات و پس از آن سرطان کلیه، تنگی محل اتصال حالب به لگنچه (UPJO) و سرطان مثانه است.

هر مرحله با دقت بالا انجام می‌شود

جراحی رباتیک در حقیقت نسل بعدی لاپاراسکوپی است. جراحی رباتیک با لاپاراسکوپی مرسوم که با ۱۲ مرتبه بزرگنمایی تصاویر سه‌بعدی در اتاق فرمان انجام می‌شد تفاوت دارد. سیستم جراحی رباتیک داوینچی دارای دو دوربین فیبر نوری با رزولوشن بالا است. در جراحی رباتیک، جراح در اتاق فرمان، تصاویری سه‌بعدی دریافت می‌کند که عمق را نیز ارائه می‌دهند. این دوربین‌ها قادر هستند محل جراحی را ۱۰ الی۱۲ بار بزرگ‌تر نشان دهند. به این ترتیب امکان مشاهده جزئیات بیشتر و وضوح بالاتر در ناحیه جراحی فراهم می‌شود. علاوه‌بر این، ابزار رباتیک در بازوی سیستم جراحی، قادر به چرخش در زاویه ۵۴۰ درجه هستند. این زاویه نسبت به روش‌های جراحی مرسوم، توانایی حرکتی بسیار بالاتر و امکان دستیابی به نواحی خارج از دسترس را برای جراح فراهم می‌کند. چنین ویژگی‌هایی باعث می‌شود تمام مراحل عمل جراحی با دقت بسیار بالا انجام شود.

جراحی رباتیک چه مزایایی به همراه دارد؟

  • درد کمتر
  • خونریزی کمتر
  • نیاز به بی‌حسی کمتر به‌دلیل برش کوچک‌تر
  • عمل جراحی ساده‌تر حتی برای بیمارانی که اضافه وزن دارند
  • دوره نقاهت کوتاه‌تر و توانایی بازگشت به زندگی طبیعی در زمان کوتاه‌تر
  • امکان شروع درمان‌های بعدی بلافاصله پس از جراحی رباتیک، در بیمارانی که نیاز به رادیوتراپی یا شیمی‌درمانی دارند.

پروفسور علیرضا کورال متخصص اورولوژی، توانسته است تنها در مدت ۱۲ سال، ۱۵۰۰ عمل جراحی رباتیک موفق را به انجام برساند. این تعداد عمل جراحی، رکورد ترکیه، شرق اروپا و آسیای میانه را پشت سرگذاشته است. پروفسور علیرضا کورال که در بین ۵ جراح برتر اروپا قرار دارد، به‌دلیل تجربیات فراوان، یکی از برترین مدرسان جراحی رباتیک است.

بیمارستان فوق تخصصی ACIBADEM با در اختیار داشتن پزشکان متخصص بین‌المللی و جدیدترین تکنولوژی‌های درمان سرطان از جمله جراحی رباتیک داوینچی، آماده خدمت‌رسانی به تمام بیماران ایرانی است.

برای اطلاع از خدمات بیمارستان ACIBADEM با ما در  ارتباط باشید. (به فارسی پاسخ‌گوی شما خواهیم بود.)

راه‌های ارتباطی

ایمیل: KDAF@acibadem.com 

تلگرام: acibadem_iran@

واتساپ: 90 542 784 9313+

تخفيف ويژه تجهيزات عكاسى و فيلمبردارى در نورنگار
فریت بار یا جریمه اضافه بار؛ کدام به‌نفعتان است؟
راه‌های افزایش نصب اپلیکیشن؛ پارس ادوردز
سریع‌ترین روش دستیابی به وام، خرید وام است
خرید سرور مجازی از سایت برتینا

خبر جدید


ژانویه‌ی ۲۰۱۸، پژوهشگران، مجموعه‌ای از آسیب‌پذیری‌های مرتبط با عملکرد پردازنده‌های جدید در زمان اجرای تابعی موسوم به اجرای حدسی (speculative execution) را کشف کردند. اهمیت آسیب‌پذیری‌های اسپکتر (Spectre) و ملتداون (Meltdown) تا حدی به این خاطر بود که اسپکتر عامل تمامی حمله‌هایی که به یک روش عمل می‌کنند، معرفی شده است. اینتل بیشتر وقت خود را در سال ۲۰۱۸ صرف مقابله با این حمله‌ها کرد.

تقریبا یک و نیم سال پس از آن ماجرا، پژوهشگران همچنان مشغول پژوهش روی موضوعات مشابهی هستند. چند آسیب‌پذیری جدید کشف شد و پژوهشگران نام‌های مختلفی روی آن‌ها گذاشتند: ZombieLoad، RIDL و Fallout. اینتل نام این نوع خاص از آسیب‌پذیری‌ها را MDS نامید که مخفف عبارت «نمونه‌برداری از داده‌های ریزمعماری» (Microarchitectural Data Sampling) است. Rogue In-flight Data Load (بارگیری خودسرانه‌ی داده‌ها در حین پرواز) یا به اختصار RIDL توسط دانشگاه وریج آمستردام (Vrije Universiteit Amsterdam) و مرکز امنیت اطلاعات هلمهولتز (Helmholtz Center for Information Security) کشف شد. Fallout توسط گروهی از کارشناسان دانشگاه صنعتی گراتس (Graz University of Technology) اتریش، دانشگاه کاتولیک لوون (KU Leuven) بلژیک، دانشگاه میشیگان و مؤسسه‌ی پلی‌تکنیک ورچستر مشاهده شد. و درنهایت، آسیب‌پذیری ZombieLoad نیز حاصل پژوهش‌های انجام‌شده در دانشگاه‌های گراتس، ورچستر و کایو لوون است.

مهاجمان با استفاده از MDS نمی‌توانند داده‌های ذخیره‌شده در بافر هدف را به‌صورت مستقیم کنترل کنند

نگاهی اجمالی به این آسیب‌پذیری‌ها نشان می‌دهد که تمام آن‌ها از جمله اسپکتر و متلداون مربوط‌به چگونگی عملکرد همه‌ی پردازنده‌ها یا فقط پردازنده‌های اینتل در زمان انجام تابع «اجرای حدسی» هستند؛ اما آسیب‌پذیری‌های MDS تنها مربوط‌به پردازنده‌های اینتل هستند. علت وقوع این مشکلات، تفاوت‌های میان معماری پردازنده‌ها (درباره‌ی چگونگی مستندسازی نحوه‌ی کار پردازنده‌ها به‌صورت کتبی) و ریزمعماری آن‌ها (عملکرد واقعی پردازنده‌ها در زمان اجرای عملیات‌ها) است. تابع «اجرای حدسی» دقیقا همان کاری را انجام می‌دهد که از نام آن برمی‌آید: پردازنده به‌جای اینکه صبر کند تا از لزوم انجام عملیات بعدی آگاه شود، آن‌ را پیشاپیش حدس می‌زند و اجرا می‌کند تا در صورت نیاز، نتایج آن حاضر باشد.

از لحاظ معماری، همه‌ی عملیات‌ها به ترتیب اجرا می‌شوند و تنها داده‌های ذخیره‌شده توسط پردازنده‌ها، داده‌هایی هستند که برای اجرای عملیات‌ها لازم هستند. اما امکان تجسس در ریزمعماری و یافتن سرنخ‌هایی زیرکانه برای یافتن مکان ذخیره‌ی داده‌ها روی تراشه وجود دارد. این کار، با استفاده از تفاوت‌های زمانی موجود در مدت زمان لازم برای دسترسی به اطلاعات انجام می‌شود. اندازه‌گیری این تفاوت‌ها به مهاجمان اجازه استخراج مقادیر عددی ذخیره‌شده در حافظه‌ی کش یا بافرهای روی تراشه را می‌دهد. معمولا آسیب‌پذیری‌های قبلی مشابه اسپکترا روی داده‌هایی که از حافظه‌ی کش به بیرون درز می‌کردند، در کانون توجه بود؛ اما MDS از داده‌های درزکرده از بافرها استفاده می‌کند؛ یعنی همان داده‌های بسیار کوچکی که تراشه‌ها برای انتقال داخلی داده‌ها استفاده می‌کنند.

نقص‌های امنیتی جدید چقدر اهمیت دارند؟

اینتل / Intel

مقاله‌های مرتبط:

  • تراشه 3 نانومتری سامسونگ سال ۲۰۲۱ به تولید انبوه می‌رسد
  • اینتل جزئیات نقشه‌ راه پردازنده‌های خود را تا سال ۲۰۲۱ ارائه کرد

بحث‌های مربوط‌به اینکه این آسیب‌پذیری‌ها تا چه اندازه جدی و خطرناک هستند، هنوز به سرانجام نرسیده‌؛ ولی برخی از آن‌ها به نشریات نیز راه یافته است. شاید برخی از شما اخبار سال گذشته را به خاطر بیاورید که یک شرکت پژوهشی امنیتی به نام CTS-Labs با همکاری یک شرکت فروش استقراضی در حال انجام تلاش‌هایی آشکار برای حمله به قیمت سهام AMD بودند و برای این کار، مجموعه‌ای از نقایص امنیتی ظاهرا مهم را منتشر می‌کردند و گفته می‌شد که این افشاگری‌ها می‌توانست جان عده‌ای را به خطر بیندازد.

به‌هرحال، هیچ نتیجه‌ای از آن آسیب‌پذیری‌ها که شرکت فروش استقراضی مذکور یعنی Viceroy Research، با صراحت پیش‌بینی کرده بود باعث کاهش شدید ارزش سهام AMD خواهد شد، حاصل نشد. همان‌طور که همان زمان هم گفته شد، صرف‌نظر از اینکه چه کسی و با چه انگیزه‌ای، هدف چنین برنامه‌هایی قرار می‌گیرد، اینگونه افشاگری‌ها با چاشنی ادعاهای بازاریابی مبالغه‌آمیز با هدف بدتر جلوه‌دادن شرایط نسبت به آنچه در واقعیت وجود دارد، ایده‌ای به‌شدت اشتباه است.

شرایط فعلی اینتل به وخامت شرایط AMD در سال گذشته نیست؛ ولی همان روند ناراحت‌کننده را طی می‌‌کند. پژوهشگران یافته‌های خود را در وب‌سایتی با نام «CPU.fail» منتشر کرده‌اند که باتوجه‌به نوع طراحی و پرسش و پاسخ‌های مطرح‌شده در آن به نظر می‌رسد بیشتر از آنکه به‌دنبال آگاهی‌بخشی باشند، قصد ترساندن دیگران را دارند. به‌عنوان مثال، گردانندگان سایت در پاسخ به این سؤال که آیا آن‌ها تاکنون برای مقاصد خرابکارانه در مقیاس بزرگ استفاده شده‌اند، خیلی خلاصه پاسخ می‌دهند: «نمی‌دانیم». اما واقعیت این است که طرح سوالی درباره‌ی میزان اهمیت آسیب‌پذیری‌ها، سوالی هوشمندانه است.

تابه‌حال، به‌غیر از چند نمونه از کارهای اثبات مفهومی که توسط پژوهشگران انجام شده، هیچ حمله‌ی فراگیری با استفاده از اسپکتر و ملتداون گزارش نشده است. همچنین، استفاده از MDS خیلی پیچیده‌تر از چیزی است که در این وب‌سایت به آن اشاره شده است. مهاجمان نمی‌توانند به‌صورت مستقیم داده‌های ذخیره‌شده در بافری که مورد هدف قرار داده‌اند را کنترل کنند؛ یعنی، شاید فقط داده‌های قدیمی و غیروابسته‌ای را به‌دست بیاورند که هیچ فایده‌ای برای آن‌ها ندارد.

میکروکدهای به‌روزرسانی‌شده برای سیستم‌هایی که از پردازنده‌های «سندی لیک» (Sandy Lake) یا «کابی لیک» (Kaby Lake) بهره می‌برند هم‌اکنون برای مشتریان ارسال شده است. در حال حاضر، پردازنده‌های Coffee Lake و Whiskey Lake دربرابر این حمله ایمن هستند. تاثیر ترمیم‌های نرم‌افزاری بر عملکرد سیستم‌ها در حدود ۳ درصد تخمین زده می‌شود.

اینتل / Intel

به‌روزرسانی یکی از بهترین روش‌ها برای در امان ماندن دربرابر اینگونه تهدیدات است

در بیانیه‌ی رسمی اینتل آمده است:

در حال حاضر، در خیلی از پردازنده‌های نسل هشتم و نهم Intel Core و نسل دوم پردازنده‌های مقیاس‌پذیر Xeon موضوع MDS را به لحاظ سخت‌افزاری در دستور کار قرار داده‌اند. در سایر محصولات آسیب‌پذیر نیز تلاش شده است تا ازطریق به‌روزرسانی میکروکدها به همراه سایر به‌روزرسانی‌های مرتبط با سیستم‌عامل و نرم‌افزار هایپروایزور (Hypervisor) که همین روزها در دسترس کاربران قرار می‌گیرند، از آسیب‌پذیری سیستم‌ها کاسته شود.

اطلاعات بیشتر در این زمینه را روی سایت قرار داده‌ایم و همچنان از همه می‌خواهیم تا سیستم‌های خود را به‌روز نگه دارند. چرا که به‌روزرسانی یکی از بهترین روش‌ها برای در امان ماندن است. از همه‌ی پژوهشگرانی که با ما همکاری کردند و همه‌ی شرکای صنعتی‌مان، به‌خاطر نقشی که در افشای این مسائل داشتند، قدردانی می‌کنیم. 

نظرات مختلفی درباره‌ی خطرناک‌بودن آسیب‌پذیری‌های تازه کشف شده وجود دارد. سایت Wired در این خصوص لحنی هشداردهنده به خود گرفته و معتقد است که این آسیب‌پذیری‌ها به مهاجمان این امکان را می‌بخشد که تقریبا بیت به بیت داده‌های خامی را که یک پردازنده قربانی دریافت می‌کند به دست بیاورند. این سایت می‌گوید نظر پژوهشگران درباره‌ی جدی‌بودن این آسیب‌پذیری‌ها، نظر صحیحی است.

در مقابل اینتل معتقد است که باتوجه‌به اجرای پیچیده‌ی آن‌ها، گزارش نشدن حمله‌های خرابکارانه در مقیاس گسترده و نیز این حقیقت که به‌روزرسانی‌های میکروکدها و پردازنده‌های ترمیم‌شده‌ی سخت‌افزاری هم‌اکنون در بازار موجود هستند، می‌توان گفت که این آسیب‌پذیری‌ها از ریسک متوسط یا پایینی برخوردار هستند.

به‌گفته‌ی PCMag:

آسیب‌پذیری‌های MDS که کشف آن‌ها امروز اعلام شد، در این مرحله بیشتر مسائلی علمی به‌نظر می‌رسند. فعلا، هیچ حمله‌ای که به‌نوعی درگیر این آسیب‌پذیری‌ها باشند در دنیای واقعی به‌صورت عمومی گزارش نشده است. شاید یک دلیل مهم آن است باشد که مهاجمان به‌جای اینکه با پردازنده‌های اینتل دست‌وپنجه نرم کنند، خیلی راحت می‌توانند از بدافزارهای سنتی برای دزدیدن داده‌های کامپیوترها استفاده کنند.

اینتل / Intel

مقاله‌های مرتبط:

  • حفره امنیتی جدید اسپویلر در پردازنده‌های اینتل شناسایی شد
  • افشای کدهای منبع، گذرواژه‌ها و اطلاعات کارکنان و پروژه‌های سامسونگ
  • باگ روتر سیسکو منجر به نفوذ سایبری در سطح جهانی می‌شود

این واقعیت که همه‌ی کاربرها اقدام به به‌روزرسانی سیستم‌عامل‌ها یا سخت‌افزارهای خود نمی‌کنند مدرکی دال بر اثبات ناقص بودن این راه‌حل‌ها هستند. اما این مسائل امنیتی از ابتدای پیدایش کامپیوترهای شخصی وجود داشته‌اند.

بخشی از سختی تصمیم‌گیری درباره‌ی اینکه این آسیب‌پذیری‌ها تا چه اندازه مهم و خطرناک هستند، به خاطر این است که کاربران هنوز نمی‌دانند باید حرف‌های کدام کارشناس را جدی بگیرند. به‌عنوان مثال، سال گذشته تئو درات (Theo de Raadt) مهندس نرم‌افزار کانادایی، تصمیم گرفت که رفتار پیش‌فرض سیستم‌عامل FreeBSD را تغییر بدهد و گزینه‌ی Hyper-Threading را در آن‌ها غیرفعال کند؛ چرا که آن را یک ریسک امنیتی مهم می‌دانست.

ولی طراحان سایر سیستم‌های عامل به این نتیجه نرسیدند که چنین کاری کنند. آیا واقعا Hyper-Threading یک خطر امنیتی بالقوه است؟ پاسخ مثبت است. آیا خطر آن به اندازه‌ای است که کاربران فعلی اقدام به غیرفعال‌سازی قابلیت Hyper-Threading کنند؟ کارشناسان به‌معنی واقعی کلمه با این کار مخالف هستند. پاسخ منطقی که می‌توان به این سؤال داد این است: «بستگی دارد»؛ نه به‌این‌خاطر که هیچکس نمی‌تواند تصمیم قاطعی در این زمینه بگیرد، بلکه به‌این‌خاطر که شیوه‌های امنیتی مناسب در هر شرایطی بستگی به خطرات تهدید‌کننده و هزینه‌ی اصلاح آن دارد.

کاربران چقدر باید این تهدیدها را جدی بگیرند؟ پاسخ این است: آنقدر که قانع شوند سیستم‌های خود را به‌روزرسانی کنند. از همه‌ی این‌ها گذشته، هنوز پیامدهای این تهدیدها در دنیای واقعی برای کسی آشکار نیست. تا به امروز هیچ حمله‌ی مبتنی بر اسپکتر یا ملتداون در سطح وسیع اتفاق نیفتاده است که پردازنده‌های اینتل (یا هر پردازنده دیگری را) در هر نسلی درگیر خود کرده باشد. این بدان معنی نیست که چنین چیزی در آینده هرگز اتفاق نخواهد افتاد و البته، اینتل را از مسئولیت ایمن‌سازی محصولات خود مبرا نمی‌کند.

ولی این به آن معنا هم نیست که هکرهای نامرئی همین الان ازطریق حمله‌های سخت‌افزاری که روحتان هم از آن‌ها خبر ندارد، مشغول خالی‌کردن جیب‌های شما هستند. هر آسیب‌پذیری امنیتی لزوما به یک حمله ختم نمی‌شود؛ حداقل تا به امروز که چنین بوده است.

اینتل: برای مقابله با ZombieLoad نیازی به غیرفعال کردن HT نیست
Stack Overflow فاش‌شدن داده‌های تعدادی از کاربران تحت‌تأثیر نفوذ امنیتی را تأیید کرد
هواوی به دنبال امضای قرارداد عدم جاسوسی با دولت‌ها است
نتایج بنچمارک پردازنده‌ی ۱۲ هسته‌ای سری ۳۰۰۰ رایزن فاش شد
تراشه 3 نانومتری سامسونگ سال ۲۰۲۱ به تولید انبوه می‌رسد

خبر جدید


به گزارش تایمز ژاپن، تعداد شماره تلفن‌های ۱۱ رقمی ژاپن در حال اتمام است. این کشور برای برطرف کردن نگرانی از اتمام شماره تلفن‌های یازده رقمی تا سال ۲۰۲۲، به‌دنبال انتشار ۱۰ میلیارد شماره‌ی ۱۴ رقمی تا سال ۲۰۲۱ است. رشد زیاد دستگاه‌های IoT (اینترنت اشیاء) در ژاپن که خود به سیم‌کارتی جداگانه نیاز دارند، تقریبا تمام شماره تلفن‌های ۱۱ رقمی عرضه شده در کشور  را به خود اختصاص داده است. انتظار می‌رود با ارائه‌ی شبکه‌های 5G در سال ۲۰۲۰، شماره تلفن‌های بیش‌تری نیز نسبت به وضع فعلی مورد استفاده قرار گیرد.

طرح وزارت ارتباطات ژاپن مبنی بر انتشار شماره‌ تلفن‌های ۱۴ رقمی توسط سه اپراتور اصلی تلفن کشور یعنی ان‌ان‌تی (NTT Docomo Inc)، کی‌دی‌دی‌آی (KDDI Corp) و سافت‌بنک (SoftBank Corp) پذیرفته شده است. شماره‌ تلفن‌های ۱۱ رقمی موجود با پیش‌شماره‌های «۰۹۰»، «۰۸۰» و «۰۷۰» عرضه می‌شوند. در سال ۲۰۱۷ نیز این کشور ۸۰ میلیون شماره تلفن با پیش‌شماره‌ی «۰۲۰» برای دستگاه‌های IoT منتشر کرد که تاکنون تقریبا نصف این شماره‌ها استفاده شده‌اند.

احتمالا ژاپن تنها کشوری نیست که با کمبود شماره تلفن برای دستگاه‌های جدید مواجه می‌شود.  سال گذشته، تعداد دستگاه‌های IoT در جهان از تعداد موبایل‌ها بیشتر شد. همچنین در سال ۲۰۰۸، تعداد دستگاه‌های ارتباطی از تعداد انسان‌ها بیشتر شده است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۰، بیش از ۵۰ میلیارد دستگاه ارتباطی در جهان وجود داشته باشد.

شماره‌های ۱۰ و ۱۱ رقمی از اواخر دهه‌ی ۹۰، هم‌زمان با ظهور اینترنت و موبایل در آمریکای شمالی، معمول شدند. حتی در سال ۲۰۰۱، روزنامه‌ی نیویورک تایمز از افزایش شماره‌های فرسوده (number exhaustion) به خاطر نیاز نیویورکی‌ها به کد محلی جهت تماس داخل شهری انتقاد کرد. ارائه‌ی اینستاگرام و مسنجر فیسبوک، جایگزین شماره‌ تلفن‌های زیادی برای نسل Z  و هزاره (نسل جوانی که بعد از سال ۲۰۰۰ به دنیا آمده‌اند) شده است. به نظر می‌رسد حداقل امروزه، دیگر با مشکل شماره‌های فرسوده مواجه نیستیم.

اعمال تعرفه ۲۵ درصد واردات خودرو به آمریکا، به‌تعویق افتاد
سریع ترین قطار شهری جهان در ژاپن آزمایش شد
نخستین تصویر از دهانه سیارکی ایجادشده توسط فضاپیمای ژاپنی را تماشا کنید
ژاپن در تدارک اعزام ناوگان رباتیک ساخت‌‌و‌‌ساز به کره ماه
فضاپیمای ژاپنی هایابوسا 2 سطح سیارک ریوگو را منفجر کرد

خبر جدید


AMD در چند سال اخیر حضور کم‌رنگی در نمایشگاه سرگرمی‌های الکترونیک داشته و حالا تصمیم دارد تا بار دیگر در بزرگ‌ترین رویداد حوزه‌ی بازی فعال باشد. AMD به تازگی اعلام کرد که در نمایشگاه E3 امسال که ماه آینده برگزار خواهد شد، رویدادی با تمرکز بر صنعت گیم برگزار خواهد کرد. قرار است AMD در جریان این رویداد از نسل بعدی محصولات و فناوری‌های مرتبط با گیم خود رونمایی کند. نطق اصلی این شرکت مثل همیشه در روز ۱۰ ژوئن (۲۰ خرداد) به‌صورت زنده استریم خواهد شد تا علاقمندان به حوزه‌ی سرگرمی‌های رایانه‌ای هیچ بهانه‌ای برای از دست دادن آن نداشته باشند.

AMD در سال‌های گذشته در جریان رویدادهای مطبوعاتی خود، همیشه کارت‌های گرافیکی جدیدی را معرفی کرده است. ظاهرا قرار است در طی این رویداد محصولات و فناوری‌های آينده‌ی AMD که در رایانه‌های مخصوص گیم، کنسول‌ها و همچنین فضای ابری مورد استفاده قرار می‌گیرند، معرفی شود. این شرکت هیچ جزئیات دیگری در مورد محصولات و فناوری‌هایی که قرار است در طی رویداد مورد اشاره معرفی شوند ارائه نداده است. درهرحال باتوجه‌به سابقه‌ی AMD، این شرکت غالبا از نمایشگاه E3 به‌منظور معرفی مدل‌های جدید کارت‌ گرافیک خود استفاده کرده که نمونه‌ی آن را در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به‌ترتیب با معرفی ویدئو کارت‌های Radeon R9 Fury و Radeon RX 470 و 460 دیده‌ایم.

رویداد AMD در E3 2019

علاوه‌براین باتوجه‌به نقشه‌ی راه برنامه‌ریزی شده‌یِ آینده‌یِ AMD که به‌صورت عمومی منتشر شده، انتظار داریم این شرکت معماری جدیدی پردازنده‌های گرافیکی خود موسوم به ناوی (Navi) را در این رویداد به صورت رسمی معرفی کند. این احتمال وجود دارد که شرکت یاد شده در جریان نمایشگاه E3 امسال اطلاعاتی در مورد برخی از محصولات خاص و همچنین معماری ناوی ارائه دهد. AMD کارت گرافیک سری Radeon R9 Fury X را نیز به همین منوال و در بازه‌ی زمانی سه‌ماهه‌ی سوم (ماه ژوئیه) معرفی کرده است.

مقالات مرتبط:

  • نتایج بنچمارک پردازنده‌ی ۱۲ هسته‌ای سری ۳۰۰۰ رایزن فاش شد
  • عنوان کارت گرافیک سری Radeon RX 600 در آخرین درایور گرافیکی AMD مشاهده شد
  • هر آنچه از پردازنده‌های ۲۰۱۹ شرکت AMD انتظار داریم

اما نکته‌ی دیگر این است که AMD چه برنامه‌ای برای معرفی محصولات خود در بین دو نمایشگاه E3 و کامپیوتکس در نظر دارد. فاصله‌ی بین برگزاری دو رویداد یاد شده حدودا دو هفته است و AMD برای هر دو نمایشگاه مذکور، نطق اصلی مخصوصی در نظر گرفته و در هر یک از این رویدادها مورد مهمی برای معرفی در آستین خواهد داشت. گفته می‌شود که AMD توجه خود را برای دو نمایشگاه یاد شده بین پردازنده‌ی مرکزی و پردازنده‌ی گرافیکی یا موضوعات مرتبط با مشتریان و گیمینگ تقسیم خواهد کرد. رویداد امسال AMD برخلاف سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، فقط به حوزه‌ی پی‌سی گیمینگ معطوف نخواهد بود و در عوض این شرکت قصد دارد تا رویدادی کاملا اختصاصی را میزبانی کند؛ بنابراین امید می‌رود رویداد امسال AMD متمرکزتر برگزار شود.

AMD رویداد بعدی گیمینگ خود را ازطریق کانال رسمی این شرکت در سرویس یوتیوب به‌طور زنده استریم خواهد کرد تا علاقمندان از سراسر جهان بتوانند اخبار مرتبط با رویداد یاد شده را دنبال کنند. درعین حال AMD امکان ثبت‌نام عموم را در مراسم خود فراهم آورده است. رویداد این شرکت در روز دوشنبه ۱۰ ژوئن (۲۰ خرداد) برگزار خواهد شد و اگر شما هم از علاقمندان به حوزه‌ی سرگرمی‌های الکترونیکی هستید، بد نیست تا این تاریخ را در تقویم‌ خود علامت‌گذاری کنید.

درنهایت AMD در هفته‌ی جاری این موضوع را تأیید کرده که رویداد کامپیوتکس این شرکت نیز استریم خواهد شد. پیش از این در نطق اصلی مدیرعامل AMD، اعلام شده که رویداد کامپیوتکس این شرکت ازطریق وب‌سایت رسمی در دسترس علاقمندان قرار خواهد گرفت. این رویداد نیز در تاریخ ۲۶ مه (۵ خرداد) برگزار خواهد شد.

نظر شما در مورد رویداد امسال AMD چیست؟

شراکت غیرمعمول دو رقیب؛ مایکروسافت و سونی برای توسعه گیمینگ ابری همکاری می‌کنند
نتایج بنچمارک پردازنده‌ی ۱۲ هسته‌ای سری ۳۰۰۰ رایزن فاش شد
عنوان کارت گرافیک سری Radeon RX 600 در آخرین درایور گرافیکی AMD مشاهده شد
پردازنده‌های سری ۳۰۰۰ رایزن از حافظه رم بسیار سریع ۵۰۰۰ مگاهرتزی پشتیبانی می‌کنند
بازی MTG به‌عنوان پیچیده‌ترین بازی جهان معرفی شد

خبر جدید


شرکت راه‌آهن ژاپنی Jr East نمونه‌های اولیه از جدیدترین محصول خود به‌نام Alfa-X را به نمایش گذاشت. محصول ژاپنی، یک قطار شهری از نوع تندرو (Bullet Train) است که با هدف رسیدن به حداکثر سرعت ۴۰۰ کیلومتربرساعت طراحی شده است. چنین سرعتی، آلفا ایکس را به سریع‌ترین قطار تندروی جهان تبدیل می‌کند. البته قطار ژاپنی‌ها در رفت‌وآمدهای روزمره، مسافران را با سرعت ۳۶۰ کیلومتربرساعت جابه‌جا خواهد کرد.

مقاله‌های مرتبط:

  • جدیدترین قطار فوق سریع ژاپن رونمایی شد
  • شاتر: سریع‌ترین قطارهای جهان

اولین آزمایش‌های آلفا ایکس، بدون مسافر و روی ریل‌های مخصوص انجام می‌شود. بلومبرگ می‌گوید این قطار ۱۰واگنه تا سه سال آینده، سفرهای آزمایشی را بین شهرهای آوموری و سندای انجام خواهد داد. جی‌آر ایست امید دارد که آلفا ایکس را در سال ۲۰۳۰ برای کاربرد تجاری آماده کند. منابع خبری نیز می‌گویند که خط سرویس‌دهی آلفا ایکس تا شهر ساپورو ژاپن توسعه می‌یابد.

زمان طولانی تا رونمایی نهایی از آلفا ایکس، این احتمال را ایجاد می‌کند که قطار تندروی دیگری درحال آماده‌سازی است. به‌احتمال زیاد، آن قطار از آلفا ایکس هم سرعت بیشتری خواهد داشت و به ناوگان قطارهای تندروی ژاپن موسوم‌به Shinkansen اضافه می‌شود.

بلومبرگ پیش‌بینی می‌کند که لقب سریع‌ترین قطار تندرو به خط آهن مغناطیسی تعلق بگیرد که بین توکیو و ناگویا کشیده می‌شود. این خط آهن تا سال ۲۰۲۷ آماد خواهد شد. قطار مذکور از مسیری تونل‌مانند استفاده می‌کند تا به سرعت حداکثری ۵۰۵ کیلومتربرساعت برسد. شایان ذکر است پروژه‌ی توکیو ناگویا در سال ۲۰۱۸ به‌خاطر برخی رسوایی‌های مالی متوقف شد، اما به‌نظر می‌رسد فعالیت روی آن از سر گرفته شده باشد.

Hyperloop

علاوه‌بر قطارهای تندرو که توسط شرکت‌های باسابقه‌ی ریلی ساخته می‌شوند، استارتاپ‌های متعددی هم به صنعت‌ حمل‌ونقل اضافه شده‌اند تا مفهومی به‌نام هایپرلوپ را توسعه دهند. هایپرلوپ از واگن‌هایی درون تونل‌های با فشار اندک استفاده می‌کند که بدون هیچ‌گونه تماسی با بدنه‌ی تونل حرکت می‌کنند. این نوآوری ادعا می‌کند که به سرعت‌هایی بیش از ۹۵۰ کیلومتربرساعت دست خواهد یافت.

از زمانی‌که ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا و اسپیس ایکس در سال ۲۰۱۳ ایده‌ی هایپرلوپ را مطرح کرد، استارتاپ‌های محدودی توانستند به رکورد موردنظر برای این سبک از وسایل نقلیه نزدیک شوند. استارتاپ ویرجین هایپرلوپ وان که بیش از همه‌ی فعالان صنعت سرمایه دریافت کرده است، خطی آزمایشی را در اطراف لاس وگاس راه‌اندازی کرد که توانست به سرعت ۳۸۶ کیلومتربرساعت برسد؛ البته آن‌ها امیدوار هستند تا زمان عرضه‌ی نمونه‌ی تجاری، به سرعتی دوبرابر این رکورد دست پیدا کنند.

درباره‌ی طراحی قطار آلفا ایکس باید بدانید که دماغه‌ای به‌طول ۲۲ متر برای آن در نظر گرفته شده است. این دماغه، وظیفه‌ی شکافتن هوا برای افزایش سرعت قطار را برعهده دارد. به‌علاوه، ترمزهای هوایی روی سقف قطار درنظر گرفته شده‌اند و همچنین در بخش تماس با ریل هم از ترمزهای مغناطیسی علاوه‌بر ترمزهای سنتی استفاده خواهد شد. جی‌آر ایست برای جلوگیری از پیچش و تاب‌خوردن مسیر و قطار آلفا ایکس از مهارهایی (دمپر) هم در آن استفاده می‌کند که خصوصا درمواقع زلزله کاربر زیادی خواهند داشت.

نخستین تصویر از دهانه سیارکی ایجادشده توسط فضاپیمای ژاپنی را تماشا کنید
ژاپن در تدارک اعزام ناوگان رباتیک ساخت‌‌و‌‌ساز به کره ماه
فضاپیمای ژاپنی هایابوسا 2 سطح سیارک ریوگو را منفجر کرد
بهترین نمونه‌‌های تیونینگ نیسان GT-R؛ گودزیلا ۵۰ ساله شد
ربات‌ها برای حل بحران هسته‌ای فوکوشیما وارد عمل می‌شوند

خبر جدید


مطالب محبوب